ΠΑΘΗΣΕΙΣ Άλλες παθήσεις Οστεοαρθρίτιδα

H οστεοαρθρίτιδα αφορά κυρίως ηλικιωμένα άτομα και ως επί το πλείστον τα κάτω άκρα αυτών (ισχίο και γόνυ). Είναι δυνατό όμως να εμφανισθεί και σε νεαρά άτομα ακόμη και σε παιδιά (π.χ. η μετατραυματική και η οροφιλική οστεαρθρίτιδα, η δεύτερη ως συνέπεια των συχνών ενδαρθρικών αιμορραγιών, η οστεοαρθρίτιδα ισχίου μετά από νέκρωση της μηριαίας κεφαλής λόγω επιφυσιολίσθησης κ.α.). Τραύμα,επαναλαμβανομένη καταπόνηση αρθρώσεων (επαγγέλματα που υπάρχει γονάτισμα, χείριστες πληκτρολογίου, εργάτες με επαναλαμβανόμενες κινήσεις στην γραμμή παραγωγής, εργάτες στα ναυπηγεία, μεταλλωρύχοι κλπ. υψηλής ενέργειας αθλητές (ποδοσφαιριστές κλπ), μεταβολικές και συγγενείς ανωμαλίες είναι απο τις αιτιες που μπορει να οδηγήσουν σε οστεοαρθρίτιδα

Η απώλεια του αρθρικού χόνδρου προκαλεί την μείωση του ύψους του μεσαρθρίου διαστήματος (βέλη στην εικόνα)σκλήρυνση του υποχονδρίου οστού και στη δημιουργία υποχόνδριων κύστεων, σχηματισμό οστεοφύτων. Στην εξελικτική πορεία των οστεαρθριτικών εξεργασιών είναι δυνατόν η άρθρωση να παραμορφωθεί και να αγκυλωθεί ή να καταστεί ασταθής. Οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις των αρθρικών επιφανειών μπορούν να οδηγήσουν σε αρθρικές παραμορφώσεις (π.χ. βλαισό ή ραιβό γόνυ).

Θεραπεία

Η αποφόρτιση της άρθρωσης που πάσχει πχ με τη χρήση ενός μπαστουνιού μείωση του βάρους. Επίσης πρέπει να αποφεύγεται το κρύο και η υγρασία, ως και οι παράγοντες που συχνά αναζωπυρώνουν την οστεοαρθρίτιδα - διακοπές πρέπει να επιλέγονται περιοχές με ξηρό και ζεστό κλίμα. Σε νεαρούς ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα πρέπει να γίνει με αυστηρά κριτήρια η επιλογή του επαγγέλματος ή όταν ο ασθενής έχει ήδη επάγγελμα ή αλλαγή αυτού.Συντηρητική φαρμακευτική θεραπεία μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) τα οποία ελέγχουν συνήθως τα συμπτώματα αλλά δεν εμποδίζουν την εξέλιξη της νόσου, ενδοαρθρική έγχυση υαλουρονικού οξέος Φαρμακευτική λήψη παραγώγων της γλυκοζαμίνης φυσικοθεραπεία και ορθοπαιδικά μηχανήματα,οστεοτομίες μερική ή ολική αντικατάσταση της άρθρωσης. Η ολική αρθροπλαστική της αρθρωσης που προσβάλεται με μεταλικές προθέσεις ( εικόνες) είναι μια επυτχημένη τεχνική που σε παγκοσμιο επιπεδο γίνοται χιλιάδες κάθε μερα.

Ολική αρθροπλαστική γόνατος

Η ολική αρθροπλαστική των αρθρώσεων εφευρέθηκε το 1962 και ειναι ένας από τους μεγάλους θριάμβους του εικοστού αιώνα .

Στην οστεοαρθρίτιδα των ισχίων έχουμε απώλεια χόνδρου της άρθρωσης ισχίων που οδηγεί τελικά στην καταστροφή της άρθρωσης.Ο βαθμός πόνου και ανικανότητας που βιώνονται από τους ανθρώπους με την οστεοαρθρίτιδα ποικίλλει αρκετά.

 

Ανάλογα με την έκταση της ζημίας και των συμπτωμάτων και της ηλικίας του ασθενή, η οστεοαρθρίτιδα ισχίων μπορεί να αντιμετωπισθεί συντηρητικά είτε με τη χειρουργική επέμβαση. ένας μπορεί επίσης να συστηθεί. Η μη-χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει την τροποποίηση δραστηριότητας -- σταματώντας εκείνες τις δραστηριότητες που προκαλούν τον πόνο, τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα , και την απώλεια βάρους. Τα παράγωγα του υαλορονικου οξέος (glucosamine και chondroitin) είτε ως ενδοαρθρικα σκευσαυσματα είτε ως συμπληρώματα φαίνεται ότι βοηθούν δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για να υποστηρίξει ότι η χρήση τους θεραπεύει την οστεοαρθρίτιδα

οι χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου περιλαμβάνουν τις οστεοτομίες (στο οποίο το κόκαλο κόβεται για να ευθυγραμμίσει εκ νέου την άρθρωση) και, συχνότερα, η ολική αρθροπλαστική ισχίων δηλαδη η αντικατάσταση της άρθρωσης με μεταλικά υλικα

H απόφαση να υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική ισχίων λαμβάνεται από τον ασθενή. Για μερικούς ανθρώπους, η ανικανότητα να συμμετέχει στις ψυχαγωγικές δραστηριότητες και ο πόνος -- ειδικά πόνος νύχτας -- είναι ένα άλλο ισχυρό κίνητρο για τη χειρουργική επέμβαση..

Η ύπαρξη άριστων χειρουργικών τεχνικών και των ανθεκτικών υλικών για να αντικατασταθεί η "χαλασμένη"άρθρωση των ισχίων έχει κάνει την ολική αρθροπλαστική ισχίων μια ελκυστικότερη επιλογή για πολλούς ασθενείς
συνολικά, ολική αρθροπλαστική ισχίων θεωρείται ιδιαίτερα ασφαλής και αποτελεσματική.

Η χειρουργική επέμβαση συνηθως εκτελείται με την επισκληρίδια αναισθησία -- ο ίδιος τύπος αναισθησίας που πολλές γυναίκες λαμβάνουν κατά τη διάρκεια του τοκετού -- έτσι ώστε μπορούν να είναι άγρυπνες σε όλους εάν επιλέγουν έτσι. αυτή η μορφή αναισθησίας μειώνει σημαντικά την πιθανότητα των επιπλοκών που συνδέονται με τη χειρουργική επέμβαση και επιτρέπει μια γρηγορότερη αποκατάσταση. Οι ασθενείς δεν νοσηλεύονται συνήθως για 5 ημέρες και είναι έπειτα ελεύθεροι να επιστρέψουν το σπίτι ή, εάν απαιτούν την πρόσθετη βοήθεια, σε μια δυνατότητα αποκατάστασης.

Τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα είναι άριστα ( ποσοστά 85-93% ) κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 20 ετών. Ενώ οι επιπλοκές μπορούν να εμφανιστούν, η επίπτωσή τους είναι χαμηλή.